De leste keer

Ik heb altied van die dingen, dan geet mien weer wat mis.
Doar kan ik dan oaver zingen, moar wet i-j wat 't is.
I-j bunt nooit kloar, dat is 't bezwoar.

Soms bun ik zo'n klootzak en zo'n stommen boer.
't Hef vaak heel gin noodzaak, dat slap geouwehoer.
Da's kats verkeerd, weer niks van geleerd.

Refrein:
Dan proat ik met mien eiges, wat is dat now toch weer.
As iemand mien zo bezig zut, dat kant och echt niet meer.
Met ow onbenulligheid en ow onverschilligheid,
En dat eeuwig achterlijk gereer.
Hoppelijk is dit de leste keer.

Ik heb last van mien karakter, dat zit mien eeuwig dwar.
Dat mien eeuwige zwakte, dat gif mien gin holvast.
Ik bun dus autist, die zich vaak vergist.

As iedereen noar rechts geet, dan goa ik linksaf.
't Schelt mien toch gin ene reet, al vindt iedereen mien maf.
Dat geouwehoer, dat hilp gin moer.